“İnsan Olabilmek”, 2015’in Bende Bıraktığı İz…

0

Geç kalmış sayılmam değil mi? Daha altı gün var 2016 ile tanışmaya, o halde ben de kuralı bozmayayım ve 2015 ile kesin hesap işini halledeyim. İleride tarih kitapları “2015 için nasıl bir yorum yapar?” şimdiden kestirmek zor belki, ama bence “insan olma” özelliklerimizin (merak etmeyin sadece Türkiye’de değil) yeniden tanımlandığı bir yıl oldu.

Yüzbinlerin canını yitirdiği bir yıl oldu 2015. Üstelik 2016’nın da farklı olacağını öngören yok. Dünyanın pek çok yerinde ama özellikle bizim de içinde bulunduğumuz coğrafyada insanlar “ne için öldüklerini” bile anlayamadan yitip gitti. Sonrasında tanımlandı ölüm gerekçeleri; savaş, terör saldırısı, iş kazası, trafik kazası, denizde boğulma vb…

2105 insan olmak suriyeliler

Ölümler, yaralananlar, evini barkını ardında bırakıp “güvenli” bir yaşam arayışındaki milyonların çaresizliği… Bana göre tüm bunlardan daha da acımasız olanı bu yıkımlara maruz kalanlara karşı diğerlerinin tavrı… (tüm dünyanın özellikle de Avrupa’nın)

Ülkede 3 milyona yakın Suriyeli var. Kimi kamplarda ayakta kalmaya çalışıyor kimi ise gözümüzün önünde “görünmez” oldu. Yunan adalarına geçerken boğulanlar ise sadece bir rakam. Haberlerde “şu kadarı çocuk bilmem kaç tane göçmen denizde boğuldu.” ifadesi çoğumuz için artık bir anlam taşımıyor. Çünkü alıştık, kanıksadık …

Yasımızı tutmayı beceremedik… Terör saldırılarında yitirdiklerimiz sanki ülkenin başka dünyasından gelmişti. Şimdi ise her sabah çok daha acı bir tabloya uyanıyoruz.

2015 insan olmak sur

Hendekler, saldırılar, sokağa çıkma yasakları, operasyonlar, beyaz bayrakla hastaneye ulaşma çabaları, ortalarda kalan ölü bedenler… Yarınını kaybeden insanlar. Yine sanki bir film sahnesi gibi gözümüzün önünden akıp gidiyor. Kanıksadık… Umursamıyoruz.

Yaşadığımız en büyük acıya karşı tepki verirken bile “saf belirleme” telaşını gözlemlemedik mi kendimizde?

Ve bir de kadınlar var… Kadına karşı şiddet de kanıksadığımız acılardan. En çok da en yakınları tarafından hayattan koparıldı kadınlar. Bir tek kadınlar tutuyor, kadınların yasını…

Kişisel tarihini, toplumdan ayrı değerlendiremeyenlerdenim. Her şeye rağmen 2015’de çok önemli tecrübeler edindiğime inanıyorum. Bu deneyimler zorlu geçeceğine neredeyse kesin gözüyle bakılan 2016’da çok faydalı olacak.

Kendi adıma bu yıl yaşamımı farklılaştırmak için bir kaç planım var. Öyle imkansız şeyler değil. Daha çok okuyacağım… Açık havada daha çok zaman geçireceğim. Bedenime ve ruhuma daha iyi davranacağım. Gönüllü işlere daha çok katılacağım. Ve, “İnsan olmak” üzerine uzun uzun düşüneceğim.

 

 

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın