Beklenen, Saygı ve Destek…

0

İnsan bazen ne söyleyeceğini, nasıl davranacağını bilemez. Bu durum da o anlardan biriydi benim için. Arkadaşıma meme kanseri teşhisi konulmuştu. Yanında olmak istedim. İstedim ama nasıl bir tavır takınmam gerektiğini bilmediğimden belki de o buluşmada çok saçmaladım. Hastalığı konusunu hiç açmadım, bekledim o anlatsın. Ama bir yandan da ilgisiz kaldığımı düşünmesinden endişe duydum. Havadan sudan, çocuklardan, arkadaşlardan konuştuk. O anlatmak istemedi, ben bir şey sormadım.

Bir süre sonra, bir başka arkadaşıma aynı teşhis konuldu. Onunla ilk buluşmamızda daha farklı bir ortam vardı. Yaşadıklarını, korkularını, umutlarını, aklına gelen her şeyi anlattı. Geçireceği tedavi sürecinin tüm ayrıntılarını biliyordu. Bu mücadele için cephanesi doluydu. Ama kırılgan olduğu noktaları da net bir şekilde anlatabiliyordu. O anlatabiliyordu ve ben sadece dinliyordum. Doğru mu yapmıştım?

O günden beri düşünürüm; “ailemden biri ya da arkadaşlarım kanser olduğunda ben nasıl davranmalıyım, ne yaparsam onların kendilerini biraz olsun iyi hissetmelerini sağlayabilirim?” diye…

shutterstock_143578009

Kanser teşhisi alan insanların yakın çevrelerinden beklentilerini okuyunca kafasında benimkine benzer sorular olanlara yardımcı olur düşüncesiyle paylaşmak istedim.

“Ben ilk öğrendiğimde ziyarete gelenlerden etkilendim. Baktım moralim bozuluyor ziyaretçi yasağı koydum. Bana hissettirmeden eşimle fısıltıyla konuşanları mı ararsın, durumu ne diye merak edenleri mi ararsınız, ne kadar yaşar dediler diye soranları mı, falanca da böyleydi şu kadar yaşadı diyenleri mi ararsınız? Yüzüme karşı “nerede gömülmek istersin?” diye soranı mı ararsın…Gel geçmiş olsun de, beklediğimden çok iyisin de ve kısa tut ziyaretini değil mi? Hepimiz böyleyiz toplum olarak. Bilmeden hastaya zarar veriyoruz. Çünkü hasta gelenlerin yüz ve davranışlarını çok iyi takip ediyor durumunu anlamaya çalışıyor.”

“Acımalarını hiç istemem. Bazı densizler de sırf can sıkmaya geliyor kıyaslama yapıyorlar hiç hoş değil.

“Bana acıyan gözlerle bakmasınlar. Sadece yanımda olduklarını hissettirsinler yeter. Sanki bulaşıcı hastalık taşıyormuşuz gibi dalga geçercesine “ay sana yaklaşmayalım sen hastasın” demelerine çok sinir oluyorum ve öyle tipleri sildim hayatımdan…”

Tedavim boyunca ziyaretçi kabul etmedim. Ama bu da yetmedi. Söyleyeceklerini telefonla ilettiler. O bile insanın sinirlerini bozuyor. Saçlarım yeni uzamaya başladı. Artık peruk takmıyorum. Mutluyum. Birisi kalkıyor “Neden bu kadar kısa kestirdin” diyebiliyor. İnsanlar konuşmuş olmak için konuşuyorlar.”

“Bence hastalığı büyütmek kadar küçültmek ve hafife almakta insanın moralini bozuyor. Aslında ben de bu donemde çok fazla insanla muhatap olmamaya çalıştım. “

“Aaa, meme kanseri mi? Hiç üzülme! Grip gibi, benim …. da meme kanseri. ” şeklinde teselli cümleleri, “Sen güçlüsün, bu ne ki! ” şeklinde yüreklendirme nidaları…

Mümkünse uzak dursun “

“…Bu sefer telefon trafiği başladı ! Bana dedikleri tek şey : aman üzülme moralini yüksek tut , mutlaka yemek ye kilo verme, bak göreceksin bunları yap eskisinden de iyi olacaksın ? Vs. Of ! Sanırsınız 5 yaşında çocuk kandırıyorlar ! Ben o dönemde 58 yaşındayım ve beni avuttuklarını sanıyorlardı …”

Bu ifadeler kanser teşhisi alan bireylerin www.kanserledans.org sitesinde dile getirdikleri duygular. Benim okuduklarımdan anladığım, kanser teşhisi alan insanlarla iletişimde en önemli konu karşınızdaki insanın  mücadelesine saygı göstermek ve her koşulda yanında olduğunuzu hissettirebilmek. Zaten zorlu bir savaş içinde olan insanların daha hassas olabileceğini de gözden kaçırmamak da önemli.

beklenen saygı destek

Hazır kanserden bahsederken iki önemli konuya da dikkatinizi çekmek isterim. Öncelikli olarak kendi sağlığınızı ihmal etmeyin. Kontrollerinizi yaptırın. İkinci konu da kanserli hastalarla dayanışma içinde olmanın gerekliliği…

Ülkemizde kanserle ilgili olarak gönüllülük esası üzerinden çalışan ve çok güzel projelere imza atan bir çok oluşum var.  Bu derneklere destek vermeniz bir çok insanın yaşamında olumlu izler bırakabilir. Benim yakından  takip edebildiğim iki dernek var. İlki özellikle kadın kanserleri konusunda bilgilendirme, imkanı olmayanlara tedavi sağlama ve hastalığa karşı verilen mücadele sürecinde destek vermeyi hedefleyen Pembe İzler Derneği… İkinci ise kanser ilgili aktif bir platform olan Kanserle Dans Derneği.

Kanserle mücadele eden bireylerin yaşamlarında bir farklılık yaratmak için sizin desteğinize de ihtiyaç var.

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın