VIP Olmayanların Tapesi

0

“Türkiye’nin ünlü işadamları, gazetecileri, rektörleri ve eski komutanların da aralarında bulunduğu 160 kişinin telefonlarının IMEI numaraları üzerinden, ‘terör ve organize suç örgütü üyesi olduğu gerekçesiyle’ dinlendiği ortaya çıktı.”

Bugün Hürriyet’te yer alan bu habere takıldı aklım. Doğal olarak bu dinleme listesinde adım geçmiyor- geçemez. Çünkü ne ünlü bir gazeteciyim, ne de “iş insanı”… Ama keşke benim telefon konuşmalarımı da dinleselerdi. Dinleyenler hem çok eğlenirdi hem de biz “sıradan” insanların da ne kadar tehlikeli yaratıklar olduğunu görürlerdi.

Onlar benim telefon konuşmalarımı dinlemeyi atlamış olabilir. Ama “yardımsever” ruhum harekete geçti. Ve kendi konuşmalarımla ilgili tapeleri yayımlama kararı aldım. Bu durumdan zarar görebileceklere takma isim verdim…

VIP

Günün ilk konuşması. Annem arar…

-Günaydın.

-Günaydın anne, nasılsın?

-Nasıl olayım? Dün gece midemin ağrısından hiç uyuyamadım. Sırtım da ağrıdı. Hele dizlerim. Zaten baban da…

– İlaç alsaydın anne…

– Aldım ama onlarda bir işe yaramıyor. Televizyondaki Doktor EA “balın içine limon sık iç.” demişti. Onu da yaptım nafile… Neyse siz nasılsınız? Çocuklar nasıl?

– İyiler anne ben de alışverişe gidiyordum…

-Çok para harcama. Tutumlu ol biraz. Ne alacaksın? Evinde her şeyin var…

– Yok, çok bir şey değil sadece…

– Aman ben bilirim senin alışverişini! Sen de kocan da para tutmayı beceremiyorsunuz.

-Ama anne…

-Neyse halanı ara kayınbiraderi hastalanmış bir geçmiş olsun de…

-Anne ben halamı 2 yıldır hiç aramadım.

-İşte o da senin ayıbın. İşte bahane olur. Siz kime benzediniz böyle? Akrabanızı arayıp sormazsınız…

– Tamam anne.

-Tamam deyip beni geçiştirme! Bana da bir paket çamaşır suyu al.

 

Bu konuşmanın coşkusuyla başlayan gün tanımadığım numaraların telefon ekranında belirmesiyle devam eder. Çok da haklı gerekçelerle ödemesini geçirdiğim kredi kartı için banka çağrı merkezleri hatırımı sormak da gecikmiyor.

 

 

vip3 Tecrübesizlikle birkaç kez bu aramalara yakalandım. Artık numaraları ezberledim. Yine de arada tanımadığım ama masum görünümlü numaralara cevap veriyorum.

…Alo?

…Bankaların yıllar içinde sizden tahsil ettiği masrafları geri almak ister misiniz?

Bana durduk yere iyilik yapmak isteyen metalik ses kaydıyla konuşmak istemiyorum. Sıra kendi yaptığım aramalara gelir…

-Ne haber?

-Ne olsun hep aynı.

– Ne yapıyoruz bugün?

-Bilmem. AVM’ye gidelim mi? Alacaklarım var.

-Ayy! Yok. Kendimi zapt edemiyorum bir şeyler alıyorum, sonra adam kızıyooo.

– Boş ver bir çay içer döneriz. Ama Süheyla duymasın takılır peşimize.

– Tamam tamam… İyi hadi hazırlan.

 

vip teen

Kendime ayırdığım birkaç saat bile kıskanılır. Hem de evladım tarafından!

-Anne nbr?

-Ne diyorsun Kızım?

-Öff anne!!!

-Dinliyorum Ayşe, ne oldu?

-Biz Naz, Berk, Cenk ve Gaye ve Sude ile akşam sinemaya gideceğiz.

-Kızım ne sineması? Yarın okul var!

-Tmm cnm da ben babiş ile konuştum o da “annene sor.” dedi.

– Siz ikiniz karar vermişsiniz zaten. Bari geç kalma.

-İnş cnm…

-Ya kızım düzgün konuşsana.

-Bye anne.

 

vip2

Çok kızgınım da, en çok hangisine sinirlendim bilemedim. Baba-kız ittifakına mı yoksa kızımla imla kurallarını bilemediğim bir dilde konuşmak zorunda olmama mı? Bu sorularla boğuşurken o büyülü ses yine duyulur.

-Selam aşkım…

– (anlamsız sesler çıkarıyorum)

– Sesin gelmiyor sevgilim. Neyse ben işten çıkıyorum. Bir şey lazım mı?

– Yok. Dikkatli gel.

-Bu akşam bir planımız var mı? (İşte tehlikeli soru?)

– Gel konuşuruz…

Bu konuşmalar neden kimsenin dikkatini çekmemiş bilemedim. Ben bunlardan ne entrikalar çıkarırım da işte” ünlü” olmadığım için değerim bilinmiyor…

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın