Neden Bütün Anneler Kötü Olmak Zorundadır?

0

Bu soruyu uzunca bir aradan sonra ikinci kez duydum. Bu sefer soruyu soran küçük kızımdı. Ve kendince haklı sebepleri vardı. Ödevlerini yapmış, ertesi günkü sınavına hazırlanmış ve artık oyun oynamaya hakkı olduğuna inanıyor. Uyku saatinin geçtiğini bile bile… Tıpkı bir zamanlar ablasının inandığı gibi. Yine tıpkı ablasının tepkisini dile getirmek için kullandığı kalıpla bağırıyor.

Çocuk büyütme macerasının en heyecanlı yıllarıydı. Farklı yaşlarda anne olan ama bir şekilde çocukları aynı sınıfa düşen kadınlar çetesiydik. İki üç haftada bir buluşup, ondan bundan, okuldan, öğretmenlerden ve kızlarımızdan konuşurduk. Hepimizin görünüşte tek dileği, kızlarımızın sağlıklı olmasıydı. Ancak daha derinde, sözcüklere dökülemeyen daha fazla temenni vardı. Mesela, bizlerden daha güçlü, daha donanımlı, kendi ayakları üzerinde duran insanlar olmaları  gibi. Tam da bunun için sert anneler olmalıydık! Ödevleri kontrol etmeli, okulda eksik kalanları tamamlamalı, diğer okulların yaptıkları araştırılmalı, sanat ya da sporla ilgilenmeye zorlamalı… Sıkıştığı noktada yardımcı olabilmek için ilkokul,orta okul dersleri çalışıldı, daha kış aylarında tatilde gidebileceği yaz okulları bulundu, şehre gelen önemli sergiler çete halinde gezildi. Arada “kızlar istedi” diye hiçbirimizin zevkine uymayan konserlere bile gidildi.

kızlar daha iyi yetişsin diye

Kızlarımızdan gizli, okulda olup biteni değerlendirdik, büyümeleriyle ilgili her ipucunu paylaştık, birlikte yasaklar koyduk. Ergenlik krizlerinin zirveye ulaştığı günlerde birbirimize akıl hocalığı yaptık, aklımızın yetmediğinde de hep birlikte sustuk.

“Neden anneler bu kadar kötü olmak zorundaydı!” Farklı zamanlarda, farklı sözcükler içerse de hepimiz aynı isyanı duyup da duymazlıktan geldik. Çünkü biz, kızlarımızın hayatta sağlam olmalarını istiyorduk.

Aradan yıllar geçti. Kızlarımız büyüdü. Her biri, annelerinin farklı beklentilerine rağmen, kendi yollarını çizmeye başladı. Fen ve matematiğe eğilimi var dediğimiz, sanatı seçti. Kesinlikle tıp okur dediğimiz, eğitimciliği heyecanlı buluyor. Aile işini sürdürür diye tahmin ettiğimiz uluslararası ilişkilere meylediyor. Kısacası hiç birisi, on yıl önce onlar için hayal edilen yolda yürümüyor. Ama sadece meslek seçiminde.

kızlar sorumluluk cesaret

Sorumluluk, cesaret ve duyarlılık gibi yaşamın en kritik alanlarında ise hayallerimizin de ötesine geçtiler.Aralarında olmakla gurur duyduğum ilk anneler çetesi, harcadığı tüm emeklerin, yaşadığı tüm sıkıntıların, zaman zaman baskılayamadığı hırsların, gizili döktüğü göz yaşların boşuna olmadığını görmeye başladı. Çetenin tükenmek bilmeyen dayanışma ruhu da cabası…

İşte sırf bu yüzden anneler kötü olmak zorunda! Ve birden fazla çocuğunuz varsa kötü olmak bir yaşam tarzı… Yoksa değil mi?

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın