Hikaye 3: Özlemleri,Sevgi Dolu Bir Aile …

0

Editör Notu;İstanbul Koruyucu Aile Derneği’nin desteğiyle sürdürdüğümüz dizi yazının bu bölümünde resmi farklı bir açıdan göstermek istedik. Sosyal olmak,sorumluluk sahibi olmak ya da en güzeli gönüllü olmak…Tercih size kalmış.

İlk 2005 yılında gönüllü eğitmen olarak tanıştım yuvadaki çocuklar ile. Zaman ile ben onları tanıdım, onlar beni ve anladım ki onların istedikleri, hayal ettikleri aslında bizim için çok basit gözüken ama onlar için çok büyük olan şeyler idi.
Biri, “istediğim kanalı izlemek istiyorum” diyordu.
Biri “rahatça sokağa çıkmak istiyorum” diyordu.
Yaşları büyüdü istekleri değişti. Mutfakta dilediği gibi yemek yapmak isteyen de vardı, kalabalıktan sıkılan da.
Yurttaki annelerden biri anlatmıştı, çocuklardan birinin gelip “benim annem gelince ben bakkala gideceğim” dediğini ve bunun üzerine yurttaki annenin bir hafta evinde ağladığını…
Ne kadar ihtiyaçları karşılansa da kalabalıklar ve birebir ilginin karşılanması çok zor. İlk başta bana ders anlattırmayan çocukları tanıdıkça anladım ki, huysuzluğunun altında yatan yaramazlığı değil özlemiydi. Kiminin bir yakını geliyordu, kiminin koruyucu aile adayı, kiminin gönüllüsü ve pencereden görüp de kıskandığı her çocukta daha da hırçınlaşıyordu.

koruyucuaile12

Hepsinin farklı özlemleri, farklı hayalleri, farklı kırgınlıkları vardı hayatta, ama dilekleri tekti “sevgi dolu bir ailede büyüyebilmek”. Onlara belki bir şeyler öğrettik, ama en büyük şeyi ben onlardan öğrendim. Çocukluğunda ne yaşadığını bilmeden yargılamak doğru değildi.
Hayatın en önemli evresidir çocukluk ve yaşanmamış bir çocukluğun telafisi tahmin edilenden çok daha uzun zaman alabiliyor…
Birlikte çok güzel anılar da biriktirdik. Yıl sonunda bahçeye kurulan sahnede etkinlikler sonrası hep beraber terlikleri çıkarıp dansta ettik, danstan sonra yağan yağmurda beraber de ıslandık. Sımsıkı sarıldılar, sımsıkı sarıldık. Biz onlara öğrettik onlar bize öğretti hayata başka pencerelerden de bakabilmeyi. Aramızda oluşan bağ ile sadece biz onların değil, onlar da bizim yüreğimize dokundular.

( Gönüllü )

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın