Dostlarım Olmadan Yaşayamam ki….

0

Hayatımda vazgeçilmezlerim var; önce ailem sonra da dostlarım.
Etrafımızda bizi anlayan, değerimizi bilen, surat astığımızda alınmayan, iki eli kanda da olsa yardım isteğimizi geri çevirmeyen birilerinin olması ne kadar değerlidir . Yaptığımız hataları yüzümüze vurmadan yanlışlarımızı gösteren, desteğini esirgemeyen, hem gülerken hem de ağlarken yanımızda olan yine dostlarımızdır.

dost22

Çocukluğuma döndüm biraz, arkadaş ihtiyacım o zamandan başlar. İlk arkadaşlarımız; anne-babamız, büyükanne,büyükbabamız, teyze,dayı,amca,haladır genellikle. Sosyalleşmenin başlamasıyla oyun arkadaşları, okul arkadaşları, derken mahalle arkadaşları hayatımızda önemli yer tutmaya başlar. Benim hayatımdaki en derin yaralardan birisi, hiç çocukluk arkadaşımın olmayışıdır. Babamın görevi nedeniyle çok sık şehir değiştirdiğimiz için kalıcı arkadaşlıklar kuramadım maalesef. Bu durum sonraki yıllarda da devam etti, belki de bağlanma korkusuydu benimki, ne de olsa sonunda hep ayrılık vardı.

Şimdi kendi çocuğuma baktığımda, ne kadar çok çocukluk, hatta bebeklik arkadaşlarının bile olduğunu görmek beni çok mutlu ediyor. Ona bunun değerini anlatıyorum.

dost24

Kendimi ispatlamak zorunda değilim dostlarıma, onlar beni olduğum gibi seviyorlar. Gençliğimde olduğu gibi savunma duvarlarım yok, beni derinden tanımaları daha doğru geliyor. Bana mutluluk vermeyen insanları hayatımdan çıkarmayı öğrendim, “benden uzak dursunlar” diyorum. Negatif davranan, enerjimi alan insanlardan uzak duruyorum. Ne de olsa özgür bir kadınım hayatıma kimi alıp almayacağım beni ilgilendirir, değil mi?

Kimse arkadaşsız yaşayamaz bence; hayatınıza bir çok insan alırsınız ama zamanla elersiniz. En güzeli ne kadar az görüşseniz de, aradan ne kadar zaman geçse de buluştuğunuzda daha dün görüşmüş gibi davranabildiğiniz arkadaşlarınızın olmasıdır. Sitemlerden de hoşlanmam. Ben aramadıysam bir nedeni olabilir, onlar aramadıysa da darılmam. Ancak bu şekilde dostluklar yeşerip sağlamlaşıyor.

dost25

En çok da, “gel” dediğim zaman beni kırmayan dostlarımla vakit geçirmekten hoşlanıyorum. Karşılık beklemeden, sadece ben olduğum için beni seven dostlarımla. Bir kahve ya da çay içimlik de olsa paylaştığımız anlardan inanılmaz keyif alıyorum.

Onlarla beraber yaşlanmak, çocuklarımızı büyüttükten sonra belki  bir tatil beldesinde yaşamak, tekneyle dolaşmak ve dolu dolu ama kalan hayatımızı basit yaşamak gibi bir hayalimiz var. Umarım hep beraber yaşlanıp, o zaman da bu günleri anarız.

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın