Benim Acım,Onun Acısı; Ankara-Beyrut-Paris

0

Terör kimi hedef alırsa alsın insanlığa karşı işlenmiş bir suçtur. Bu konuda mutabıkız değil mi? Hemen her makul insan bu soruya “evet” yanıtını verir. Sonuç olarak yitirilen masum insanlardır, amaç toplumda korkunun egemen olmasını sağlamaktır. Peki terör olaylarının ardından hepimiz aynı tepkiyi verir miyiz? Ya da verdik mi?

Reyhanlı, Suruç, Ankara, Beyrut ve Paris… Her birinde insanlar öldü, yüzlercesi yaralandı. Her bir saldırının ardından yürekler yandı, dayanışma mesajları verildi, teröre lanet okundu. Ama Paris’te yaşanan katliam, sanki farklı bir duygunun da filizlenmesine yol açtı… “Acı da bile eşit değiliz..”

benim acım ankara1

Reyhanlı, Suruç ve Ankara saldırılarının ardından ülkemizde ortak ses çıkaramadık. Daha saldırının tam resmi ortaya çıkmadan kayıplarımızın “kimliklerini” sorgular haldeydik. Ne birlikte yas tutabildik ne de birlik olabildik… Biz o kadar bölünmüş, ayrışmış, duyarsızlaşmış (istediğiniz sıfatı ekleyebilirsiniz) haldeyken “dünya bizim acımızı nasıl paylaştı?” diye sorgulamak ne kadar makul?

benim acım beyrut

Beyrut’da da bombalar patladı. Çok geçmedi üzerinden. Paris saldırılarından sadece bir gün önce. 40 kişi yaşamını yitirdi. Kimin umurunda oldu? Ne de olsa Beyrut zaten bu tip terör olaylarıyla gündeme gelirdi…

 

benim acim paris1

Bu olaydan 24 saat sonra Paris’ten gelen saldırı haberleri “dünyayı” alarma geçirdi. Uygar dünyada olması gereken sistem hemen devreye girdi. Resmi açıklamalar yapıldı, ekstra güvenlik önlemleri alındı, o saatte sokakta olanlar için Parisliler evlerini açtı, yakınlarından haber alamayanlar için telefon hatları devreye sokuldu, Facebook o sırada Paris’te olanlar için özel bir uygulamayla güvende olduklarını duyurmalarına yardımcı oldu. Sosyal medyada insanlar Paris ile dayanışma içinde olduklarını dile getirme yarışına girdi. Bir çok kişi sosyal medyadaki profillerine Fransa bayrağını ekledi.

benim acım Paris

Ve sular durulmaya başladığında, Paris saldırılarının ardından Fransızlara gösterilen bu ilginin neden Ankara ya da Beyrut’tan esirgendiği sorgulanmaya başladı. Bunda belki Paris’in kent ve kültür olarak dünyada farklı bir yeri olmasının etkisi var. Belki Fransa’nın uluslararası politikaların belirlenmesinde rolü etkili oldu. Belki Paris’in tüm uluslararası medyanın ofislerinin yer aldığı bir merkez olması bir nedendi. Belki de Fransa’nın devlet ve sistem olarak bu krizi yönetme şekli… Tüm bunlara batının kendileri dışında başkalarının acılarına yaklaşımlarındaki iki yüzlülüğü de ekleyebiliriz. Ki bunu en net şekilde Suriye’deki savaştan kaçan insanlara karşı yaklaşımlarında gözlemledik.

benim acım ana

Evet dünyada acıda bile eşitlik yok. Sahi Ankara saldırısında kaç yurttaşımızı yitirdik? Yaralananlar ne alemde? Bu saldırıdan etkilenenler için ne yaptık? Biz kendi yasımızı nasıl yaşadık?

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın