Arif v 216’yı Kiminle İzleyeceğiniz Çok Önemli…

0

Kış mevsiminin geldiğini henüz tam anlamadığımızdan yaşadığımız ilçede hafta sonu yapılabilecekler listesinde sinemaya gitmek pek de üst sıralarda yer almaz. Ama haftalardır süren tanıtım çalışmalarının etkisi buralara, hatta annemlerin evine kadar ulaşmış. Belki yarın sinemaya gideriz dediğimde annem “ben de Cem Yılmaz’ın filmini görmek istiyorum” diye tutturdu. Emir demiri keser dedik üç kuşak; annem, ben ve kızım ertesi gün öğlen seansında Arif v 216 filmine gittik.

Nasıl olsa başlangıçta yarım saat reklam seyrettirirler diye içimden geçirirken daha ilk dakikada film başladı. Yan gözle kızımı kontrol ettim filmi daha ilk dakikada sevmiş görünüyordu. Annem ise Cem Yılmaz filmine gelmenin ön koşulu diye düşündüğünden, gülümsemesi suratında hazır, konuya hakim olma çabasında… Ancak, popüler kültür ve bilim kurgu henüz ona ulaşamamış…

Dakikalar geçtikçe, kızım ile ben kendimizi filme kaptırdık, yakalayabildiğimiz esprilere kıkırdarken, annem  gülümsemesini muhafaza etme gayretinde…

Film eleştirmenlerinin, 1960’lara bir saygı duruşu olarak tanımladığı sahnelere geçildiğinde, bu kez üçümüz içinde durumundan en mutlu olan, annemdi. Sadri Alışık, Ayhan Işık, Ajda Pekkan ve Zeki Müren‘in canlandırıldığı bölümlerde, annem çoktan kendi gençliğine dönmüştü…

Ama o da ne ? Kızım, kulağımın dibinde “niye bu insanlar böyle konuşuyor, ne komik bir saç, adam niye o renk kıyafet giymiş?” gibi seri  sorularıyla dikkatimi dağıtmayı başardı. Haklı, ne de olsa o 2000’li yılların çocuğu…

Ona bir filmin siyah beyaz olması bile  o kadar anlamsız geliyor ki. Yanımdakileri rahatsız etmemeye çalışarak, kızıma “bu o zamanlar çok ünlü bir yıldızdı, bak bu hala şarkı söylüyor, o da Zeki Müren.” diye dilimin döndüğünce anlatmaya çalıştım. Ağzından çıkan tek söz “öf anne Zeki Müren’i tanıyorum herhalde!” oldu.

Neyse ki, filmin son kısmı daha hareketliydi ve böylece üçümüz filmi aynı derecede ilgiyle seyredebildik. Film bittiğinde hemen kendi yorumlarımızı yaptık. Annem, filmin ilk kısmı hariç çok eğlenmiş. Kızım, başlangıç ve son bölümdeki sahneleri sevmiş. Benim durumum ise biraz karışık… Annem ile kızıma filmde geçen dönemlere ilişkin açıklama yaparken, bir şeyleri kaçırdığımın farkındayım. Sonuç olarak, Arif v 216’yı bir kez daha izleyeceğim, ama bu kez ya tek başıma ya da kendi kuşağımdan biriyle…

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın