Anneler Çocuklarından Neler İster ?

0

Hamilelikten yetişkinliğe kadar olan süre içinde anneler de değişim geçiriyor. Önce bir bebeğin annesiyken, yıllar geçtikçe kendinizi bir yetişkinin annesi olarak buluyorsunuz.

Bu dönemin henüz ortalarında bir anne olarak yaşadıklarımı paylaşmak istiyorum.

hamilelil2

 

Hamilelik dönemi duygusallığı en yoğun yaşadığımız dönem, bebeğin doğumu ve aileye katılması ise yeri doldurulmaz bir mutluluk. Henüz yeni tanıştığımız bebeğimizi  düzgün bir şekilde tutmaya çabalarken aslında anne olmayı öğrenme sürecinde ilerlemeye başlıyoruz.

Yeni hayata uyum sağlamak, eşimizden destek görmek, büyükler tarafından sık boğaz edilmeden bebeğe huzurla alışmak, onunla vakit geçirmek ve uyuyarak güç toplamak istediğimiz bir dönem bu.

Etrafımızdakilerin biraz nazımızı çekmesini istiyoruz. Naz derken isteklerimize daha toleranslı olmasını, bebeğimizle birbirimize alışma döneminde bizi yalnız bırakmadan ama eleştirmeden destek olmasına ihtiyacımız var.

Bebeğimizden tek istediğimiz beslenmesi, uyuması ve büyümeye başlaması oluyor.

anne35

 

Çocukluk döneminde, “ne yerdeyiz ne gökte” , hayat bir koşuşturmadır geçiyor. Anaokulu ardından  ilköğretim, daha çok eğitim dönemine yoğunlaşıyoruz. Hangi sporu yapsın, derslerinin sorumluluğunu alsın, arkadaşlar edinsin, yaşgünlerine koşturulsun derken en çok yorulduğumuz ve “bir büyüse”  diye iç geçirdiğimiz zamanlardır bu dönem.

Çok yoğun geçen bu süreçte eşlerimizin desteğine yine ihtiyaç var. Hatta aile büyükleri de destek olursa daha memnun oluyoruz. Spora götürüp getirecek, derslerini yapmasına göz kulak olacak, arkadaşlarıyla programlarına yol arkadaşlığı yapacak kişilere en çok bu dönem istiyoruz.

anne3

Ergenlik dönemi efsaneleri doğru… En çaresiz hissettiğimiz, kollarımızda avutmak istediğimiz ama karşılığında isyankar çocuğumuzla başa çıkamadığımız en zor dönemdeyiz. Aslında değişen biz değiliz! Büyüyen, her şeyini kendisinin yapabileceğine inanan, bağımsızlığına düşkün hormonları tavan yapmış çocuğumuzun hayatına uyum sağlamaya çalışıyoruz.

Tek isteğimiz biraz konuşmak, neler yaptığını ucundan olsa öğrenmeye çalışmak, çocuğumuzla ufacık da olsa vakit geçirmeyi istemek değil mi ? Bir de eve döndüğünde yanağımıza konan o ufacık öpücük dünyalara değiyor.

ergen65

 

Ergenlik bitti, üniversite de tamam… İyi bir işi, iyi bir çevresi ve hobileri var. Kendi ayakları üzerinde duruyor, doğru kararları alıyor. Bu zamanı ne çok bekledik, ama çok mu çabuk geldi ne?

İşte burada ilişkimiz olgunlaşıyor. İki yetişkin gibi sohbet etmeyi, arada bir beraber yemek yemek veya kahve içmek, yani vakit geçirmeyi istiyoruz.

Kariyer, gelecek kaygıları ve aile kurma hayallerinin olduğu, belki de hayatının en meşgul döneminde, biz de anne baba olarak yaş almış oluyoruz. Belki sağlık problemlerimiz var, biraz desteğe ihtiyacımız olabilir.

Bizi sevdiğini, saygı duyduğunu, unutmadığını bilmeyi en çok bu dönemde istiyoruz.

anne46

Yıllar su gibi geçiyor, çocuğumuzun yetişkin olduğunu görmek dünyalara bedel. Ama bu dönemde koşuşturan ve her şeyi yapan anne biraz çocuklaşıyor.

Telefonla aranmayı, doktora beraber gitmeyi, ufak tefek işlerimizi halletmesini ona yük olmak istemesek de bekliyoruz. Bir de yalnız yaşıyorsak ona daha çok özlem duyuyoruz. Onu sıkmadan, bıktırmadan yanımızda olduğunu hissetmek istiyoruz. Torunlarımızla daha çok vakit geçirmeyi seviyoruz.

yaşlı5

Yaşlılıkta ise bize karşı daha sabırlı olmasını bekliyoruz. Gençliğimizi, çocukluk anılarımızı tekrar tekrar anlatsak da aynı merakla dinlemesinden hoşlanıyoruz.

En önemlisi yanımızda olduğunu bildiğimizde yaşama tutunmamız kolaylaşıyor.

 

 

Lütfen Paylaşın...

Yorum Yapın